Νέα κυκλοφορία: “V” – Havok (2020)

Εκ πρώτης όψεως, οι Havok φαίνονται ως μία κλασική thrash μπάντα, με κάποιες μοντέρνες πινελιές. Όταν ασχοληθείς λίγο παραπάνω όμως, βλέπεις πως υπάρχει “ψωμί” στον ήχο τους. Ιδιαίτερα αν συγκρίνεις τη δουλειά τους ανά άλμπουμ, πάντα έχουν κάτι νέο να σου δώσουν.

Ως φαν του μπασταρδέματος ειδών μουσικής, εκτίμησα αρκετά το προηγούμενο τους άλμπουμ, “Conformicide” (2017). Οπότε με αυτές τις βάσεις έβαλα να ακούσω τον νέο τους δίσκο, “V”.

Κακό ξεκίνημα για τον δίσκο με το ίντρο-αντιγραφή Blackened του “Post-Truth Era”, αλλά ευτυχώς η συνέχεια με έκανε να το προσπεράσω γρήγορα. Βιρτουοζικά σόλο παντού στο άλμπουμ, και αρκετές πιασάρικες μελωδίες στις κιθάρες, με νόημα. Ξέρετε, αυτές που τραγουδάνε οι λατινοαμερικάνοι στα λάιβ. Άκουσα ώριμες συνθέσεις, χωρίς ανούσια show-off σημεία, αλλά με έξυπνες χρήσεις όλων των οργάνων. Επίσης, εκτίμησα τα βαρύτερα κομμάτια που έχουν προσθέσει (“Ritual of the Mind”, “Interface with the Infinite”). Παλιότερα, το ρεπερτόριό τους ήταν είτε κλασικό γρήγορο thrash, ή mid-tempo, κάτι που βρίσκω λίγο βαρετό. Στο άλμπουμ αυτό, ρίχνουν το τέμπο και πιο χαμηλά, δίνοντας ποικιλία στα κομμάτια τους. Έξυπνο track listing, με το instrumental “Dab Tsog” να σπάει την θρασίλα, και μετά full speed με το “Phantom Force”. Τελευταίο κομμάτι το “Don’t Do It”, το πιο progressive τους, άριστος τρόπος να κλείσει το άλμπουμ.

Στιχουργικά, κυμαίνεται στην κλασική θεματολογία που έχουν οι Havok. Αντιεξουσιαστικοί, αντιθρησκευτικοί, και κάποιοι εσωτερικοί μονόλογοι παράνοιας. Στο άλμπουμ αυτό όμως εμβαθύνουν στα θέματα που πιστεύω πως άγγιζαν επιφανειακά παλιότερα. Ακόμα ένα θετικό στοιχείο άρα.

Η παραγωγή είναι αρτιότατη, όλα καθαρά και in your face, και τα έξτρα στοιχεία (ακουστικές, clean, samples, κτλ.) ενσωματώθηκαν με ταιριαστό τρόπο. Κάτι που ξεχώρισα, το μπάσο ίσως παραείναι present για τα γούστα μου (το προτιμώ πιο γουργουριστό). Τουλάχιστον όμως αναδεικνύει ευφυείς και καλοπαιγμένες μπασογραμμές.

Σε σύγκριση με το “Conformicide”, το άλμπουμ που πειραματίστηκαν περισσότερο απ’όλα, το “V” είναι πιο κοντρολαρισμένο, αλλά με σωστό τρόπο. Εδώ εξέτασαν διεξοδικότερα ποια στοιχεία τους κάνουν, και τα χρησιμοποίησαν με φειδώ.
Σε σύγκριση με τα παλιότερα τους άλμπουμ, μου αρέσει πολύ η εξέλιξη που βλέπω.

Για μένα, το “V” είναι ένα άλμπουμ-πρότυπο για το πως είναι – ή θα’πρεπε να είναι – το μοντέρνο thrash metal.

Σχετικά με Metaleon

Μου αρέσουν τα κουάκερ, τα DIY πρότζεκτ, ο David Fincher, και να γράφω. 26/M/ATH, GR

Τσέκαρε επίσης

Μουσικές κυκλοφορίες Ιουλίου 2020!

Αν κατάλαβε κανένας ποτέ πέρασε ο Ιούνιος, να μας το πει και εμάς!! Οδεύουμε λοιπόν …