Νέες Κυκλοφορίες: Trivium-What The Dead Men Say

Θεωρώ πως το κείμενο μου θα έπρεπε να περιέχει απλά το link του άλμπουμ και να σας παραπέμψω ευθύς αμέσως εκεί, με μοναδικό κριτήριο να είσαστε fan της μέταλ μουσικής ανεξάρτήτως σε ποιο είδος είσαστε πιο κοντά.. Νομίζω ο καθένας λιγότερο ή περισσότερο θα βρει κάτι που θα του τραβήξει την προσοχή.

*Desclaimer-Αποποιήση ευθυνών: Πρόκειται για καθαρά δική μου, υποκειμενική, κριτική του δίσκου και είναι φυσικό οι απόψεις να διαφέρουν από άτομο σε άτομο πράγμα που είναι και υγιές!*

Πάμε λοιπόν για την ιστορία να δούμε τι μας παρουσίασαν την περασμένη Παρασκευή (24/4/2020) οι Trivium.

Το τελευταίο άλμπουμ που μας είχανε παρουσιάσει ήταν το Sin and the Sentence, ένα άλμπουμ που ήρθε ως ανακούφιση για τους φαν τους ύστερα από το πειραματικό και πιο soft Silence in the Snow.Ήρθε λοιπόν, ύστερα από δυόμιση χρόνια το What the Dead men Say με φορά να πάρει τη σκυτάλη.

Το άλμπουμ πραγματικά το απόλαυσα!! Είχε τέλεια ισορροπία σε σκληράδα και μελωδίες, σε σόλο και breakdowns.Αναμφίβολα συναντάμε παρά πολλά στοιχεία από Ascendancy και Shogun, πράγμα που δε μας χαλάει καθόλου μιας και θεωρώ πως είναι και δυο εκ των κορυφαίων τους.Όλα αυτά φυσικά έχοντας αποδοθεί με σύγχρονα στοιχεία κι όχι απλά αναμασημένη τροφή!!Οι Trivium πάντα εξελισσόταν, πάντα πειραματιζόταν και πάντα ακόμα και στον ίδιο δίσκο δεν στρογγυλοκαθόταν πάνω σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο.Αυτό βέβαια εκτός από φανατικούς οπαδούς, δημιούργησε και φανατικούς “εχθρούς”.Δε βαριέσαι..

Για Heafy και Corey νομίζω δε χρειάζονται πολλά λόγια οι τύποι ξέρουν να γράφουν heavy και παράλληλα catchy ριφάκια και solo!! Βέβαια, άξιο αναφοράς είναι πως και ο Paolo έδωσε λίγο παραπάνω το στίγμα του σε αυτό το άλμπουμ με όμορφες μπασογραμμές και σε μερικά σημεία των τραγουδιών να έχει αυτός τα ηνία.Για τον Alex Bent και τα drums τι να πω;Ο τύπος στο δεύτερο πλέον άλμπουμ του με τους Trivium συνεχίζει να είναι ένα ρομπότ, μια μηχανή, όπως θέλετε πείτε το.Με την έλευσή του στους Trivium, έχει δώσει άλλο χαρακτήρα στην μπάντα με θετικό πάντα πρόσημο.Όπως λέει και το meme στα streams του Matt: Do not fire this drummer!!!

Η παραγωγή του δίσκου είναι ανάλογη του βελινεκούς της μπάντας και σίγουρα δε περιμέναμε τίποτα λιγότερο.

Δύο λόγια για κάθε κομμάτι:

IX

Ξεκάθαρα το κομμάτι το οποίο θα παίζει ως sample πριν βγουν στα lives τους για να παίξουν το What the Dead Men Say.

What Τhe Dead Men Say

Με το που το άκουσα ως single λέω, μάγκες τα παιδιά έχουν όρεξη- το άλμπουμ δε θα απογοητεύσει!!Δεν έχω να πω πολλά, απλά στο repeat το εθιστικό του breakdown με τα marching snare του Alex να δίνουν το έναυσμα.Εκπληκτικό σημείο.. highlight του άλμπουμ για εμένα!

 

Catastrophist

Χωρίς να λέω πως με χάλασε, δεν είναι και ένα κομμάτι που θα αναζητήσω πρώτο όταν θα θέλω να ακούσω κάτι από αυτόν τον δίσκο.Τα heavy σημεία του μου άρεσανε αλλά τα ρεφρέν του πχ μου φανήκανε αρκετά αδύναμα.

Amongst the shadows and the stones

Τώρα μάλιστα!! Ένα κομμάτι γεμάτο πάθος και οργή, τίποτα περισσότερο- τίποτα λιγότερο..

Bleed Into Me

Ένας έγραψε σε σχόλιο του στο facebook πως είναι απλά μια μπαλάντα που τους ζήτησε η Roadrunner για να μπορεί να παιχτεί και ένα κομμάτι τους στο mainstream ράδιο.Πολύ πιθανό να έγινε έτσι μιας και έτσι λειτουργεί κάθε μεγάλη επιχείρηση.Εμένα δε με χάλασε πάντως, είναι μια ωραία μπαλάντα των Trivium και μέχρι εκεί.Αξιοσημείωτη η δυνατή παρουσία του μπάσου.

The Defiant

Αυτό το κομμάτι περιέχει αυτό που λατρεύω να κάνει ο Matt.Εναλλαγή καθαρών φωνητικών σε άγρια γεμάτα πάθος scream.THE DEFIANT IN YOUR WAYYY!!

Sickness Unto You

Τί ωραίο κομμάτι;!!Εμπεριέχει επίσης ένα από τα highlights του άλμπουμ και φυσικά μιλάω για το breakdown και το εκπληκτικό του χτίσιμο.Καλή τύχη σε όσους το βιώσουν σε live και συγκεκριμένα στην μέση του pit!Και εδώ πάντως συνεχίζουμε να έχουμε τα δολοφονικής διάθεσης screams του Matt.

Scattering the Ashes

Η δεύτερη μπαλάντα του άλμπουμ, ίσως λίγο πιο αδύναμη  από το Bleed Into Me και πάλι χωρίς να χαλάει τη γενικότερη εικόνα του δίσκου.

Bending the Arc to Fear

Is this Ascendancy or is this just fantasy?Ένα κομμάτι που μας χτύπησε στη νοσταλγία του Ascendancy με φρεσκότατα και πιο heavy στοιχεία.Και επειδή στην αρχή μίλησα για catchy riffs..πείτε μου πόσο ωραία αυτή η νεβερμορίστικη πινελιά με τα sweep στο τελευταίο ρεφρέν;!!Όσο για σένα Alex πόσο γουστάρω αυτά τα γεμίσματα με τις πινελιές στο ride!!

The Ones We Leave Behind

Και κλείνουμε με ένα κομμάτι που λάτρεψα τα μελωδικά φωνητικά του Matt.Ο τύπος έχει κάνει άλματα και μπράβο του!Επίσης εκπληκτικό leadάκι στο fade out του κομματιού αλλά και του άλμπουμ, αυτό που του άρμοζε και του έπρεπε.

Το άλμπουμ το απόλαυσα και δε χρειάζεται να βάλω κάποια βαθμολογία.Απλή πρόταση:Επενδύστε το χρόνο σάς!

Εσείς το ακούσατε;Αν ναι, περιμένουμε την άποψη σας στα σχόλια!

Σχετικά με Thimios

Στο μεγαλύτερο κομμάτι της ημέρας φροντίζω για την προμήθεια του αλκοόλ και των ξηρών καρπών σας.Τις υπόλοιπες ώρες καταγράφω εδώ τα "shower thoughts" μου, και υπόψιν κάνω κάθε μέρα μπάνιο..

Τσέκαρε επίσης

Μουσικές κυκλοφορίες Ιουλίου 2020!

Αν κατάλαβε κανένας ποτέ πέρασε ο Ιούνιος, να μας το πει και εμάς!! Οδεύουμε λοιπόν …